Jong & Dynamisch

Van 9 t/m 20 augustus was ik met wat vrienden naar Kos, een eiland van Griekenland. We hebben heerlijk weer gehad, leuke kroegen en cafe’s bezocht en lekker aan en in het zwembad en de zee gelegen. Ook hebben we op een FlyFish gezeten/gehangen het is een soort extreme bananenboot (google het maar). We hebben heerlijk gegeten voor een prikkie en we hadden het gewoon lekker gezellig met elkaar.
Twee dingen waren wat minder deze vakantie en dat was ons appartement. We zaten in ApartHotel Oscar. Op zich waren er goede bedden, alhoewel daar de meningen ook over verschilden en elke dag kwamen er werkster schoonmaken. Alleen onze kamer was heel erg vervallen, oud en ook best smerig. De koelkast kon niet goed dicht, dus elke keer hadden we lauw water en dat soort geintjes. Ook hebben we heel primitief moeten koken, meer dan een paar vorken, messen, lepels en pannen was er niet. Gelukkig kom je met wat kampeerervaring een heel eind. We hadden wel twee badkamers, dat was dan wel weer een positief punt, alleen een beetje jammer dat ze heel goor en onhandig waren. Rob Geus zou er zeker  niet vrolijk van worden.

Waar wij ook niet vrolijk van werden was de Camel Bar. Ze hebben het weten te presteren om ons twee keer te weigeren te bedienden. Het was de enige Nederlandse bar waar we gepoogd hebben heen te gaan, maar je werd er belachelijk geholpen. Het blijkt maar weer dat Nederlanders asocialer zijn dan andere nationaliteiten.
Wat was nou het geval… We hadden een kaartje gekregen en ze vertelden ons dat als we bij het restaurant ‘De Haven’ zouden eten  dat we een gratis cocktail zouden krijgen, De Haven en de Camel Bar waren namelijk van dezelfde eigenaar. Wij Hollands zoals we zijn houden wel van gratis, dus nadat we gegeten hadden bij het restaurant gingen we naar de buren om onze gratis cocktails te halen. Maar wat blijkt, we hadden het bij De Haven moeten drinken. Wij zijn dus verkeerd voorgelicht, en dat was allemaal geen probleem geweest als ze hadden gezegd: “Geeft niks, ga lekker zitten, de cocktails komen er aan.” Maar nee, ze konden niks voor ons doen, het drankje moest bij De Haven gedronken worden. Wij zijn daar dus maar weer gaan zitten. Onze ober loopt naar de bar van de Camel Bar en komt terug met onze cocktails. Hoe krom wil je het hebben. Als je klanten wilt krijgen moet je natuurlijk wel een beetje je best voor ze doen. Maar dit was nog niet alles. We zijn namelijk naar een Beach Party gegaan en daarbij kreeg je een coupon voor gratis cocktails bij de Camel Bar, Omdat het gratis was wilden we ze nog wel een kans geven. Op de coupon stond trouwens ook leuk “Alleen vandaag geldig” En laat het nou elke huidige dag vandaag zijn.

Na de beachparty zijn we dus naar de Camel Bar gegaan om onze cocktails te innen, maar dat ging natuurlijk niet zo 1,2,3. We gingen lekker zitten en toen de bediening kwam gaven we onze coupon. De reactie: “Je moet naar binnen om deze cocktails te krijgen, je mag hier niet zitten.” Dus wij naar binnen.. “De coupons zijn pas na 12 uur geldig.” (het was kwart voor 12). Wat een gezeik. Er stond toch op “Alleen vandaag geldig.” Na 12 uur was het theoretisch gezien niet meer de dag waarop je de coupon hebt gekregen. De propper die buiten stond waaraan we dit probleem uitlegde snapte geloof ik niet echt de debiliteit van die hele actie. En er werd wederom niks geprobeerd om ons als klant te houden. Dus bovenop dat ze niks aan ons verdiend hebben krijgen ze ook nog een slechte recensie op het internet. In your face bagger Camel Bar!

Alle andere kroegen waren hartstikke gezellig. Vooral de Wild Bull en de Charisma waren wel aardig. Vooral de 2 cocktails en shotjes voor 5 euro bij de charisma vielen erg in de smaak.

Als je naar ‘t strand gaat is Papa’s Beach erg leuk. “Papa’s Bi-atch, Happy Hour:  It never ends, until tonight.” Schitterend.
We hebben echt een heerlijke vakantie gehad en in vergelijking met Chersonissos waar we twee jaar geleden zijn geweest is dit een veel leuker gebied.

Vandaag is de laatste dag in het heerlijke klimaat en sfeer van Florida. Om 9 uur ging de wekker en om half 10 zaten we aan het ontbijt in het hotel. Hierna begon het grote avontuur: de tassen inpakken. 2,5 week hebben we alles overal gelaten, we hadden 1000 plastic tassen met overal wat in, alles slingerde overal rond en het was gewoon lekker chaotisch. Wonder boven wonder hebben we alles in de tassen gekregen, we hebben misschien zelfs wel wat speling over, er kan misschien nog een paar sokken bij. Hierna hebben we ons rond 11 uur uitgecheckt bij het hotel en werd onze auto weer voorgereden (hier ga je nog gewend aan raken). We hebben alle bagage (nu gereduceerd tot 3 tassen) in de auto gepropt en zijn toen naar de dichtstbijzijnde openbare parkeerplaats gereden. 

Hierna zijn we naar het strand gelopen en hebben we tot een uurtje of 1 aan het strand gelegen. Hierna liepen we even naar de Subway om weer zo’n overheerlijke Spicy Italian te halen (voor $5,- ik ben benieuwd hoe duur ze zijn in Nederland). Nadat we deze overheerlijke maaltijd naar binnen hadden gewerkt liepen we weer terug naar het strand om nog een laatste duik in de oceaan te nemen. 

We pakte onze spullen, hebben gedoucht en omgekleed en hebben nog een laatste drankje te doen in een restaurant aan Ocean Drive, het werd weer een heerlijke strawberry smoothie. 

Dan werd het toch echt tijd om met de auto naar Alamo te rijden om hem in te leveren. Onderweg hadden we nog een beetje file, maar we zijn ruim op tijd. We hebben met de auto 1400 km gereden in 18 dagen, valt best mee. Hierna werden we met de shuttlebus bij de airport afgezet en hebben we onze bagage ingecheckt.

Bij de security check was nog even een verrassing dat ik een zakmes in mijn tas had. Ik was al lang vergeten dat die in mijn tas zat. Thumbs up voor de security, want ik heb ook een keer gehad dat ze een zakmes helemaal niet opmerkte. Niet dat ik altijd een zakmes in mijn tas heb als ik een vliegtuig in stap…

Nu zitten we dan hier, bij gate F 16 het is nu kwart voor 7 en we hebben nog heel wat kilometers te gaan voordat we thuis zijn.

Gisteren begonnen we onze dag met een tochtje naar de Venetian Pool in Coral Gables. We belden naar de receptie op, dat we graag onze auto wilde (we hebben niet voor niets valet parking). We liepen naar beneden en na een tijdje kwam een witte sedan Toyota voorgereden. Ze hadden de verkeerde auto gebracht. Nadat we duidelijk hadden gemaakt dat dat niet onze auto was werd na een tijdje de goede auto voorgereden.

Om 11 uur waren we bij de Venetian Pool, het was wel vrij prijzig, $10,50 per persoon, als je met een heel gezin gaat ben je zo $50 kwijt.  Maar goed, we wilde het toch gezien hebben en het was heel mooi. Rond de jaren 50 en 60 is dit openluchtzwembad gemaakt in een koraalrotsgroeve. Het doet heel natuurlijk aan en er zijn natuurlijk Venitiaanse accenten. Het stikte er van de lifeguards, op zo’n 100 vierkante meter waren ongeveer 10 lifeguards actief bezig met lifeguarden. Het water was in vergelijking met menig zwembad en de zee vrij fris. Het zwembad wordt regelmatig ververst met bronwater.

Rond een uurtje of 1 maakten we ons weer klaar om te vertrekken naar onze volgende bestemming: Sawgrass Mills Mall, het grootste shoppingcenter van Florida. Precies op het moment dat we de spullen pakte en ons om wilden kleden begon het te onweren en iedereen werd gelijk uit het water geroepen. Een beter moment hadden we dus niet uit kunnen kiezen om weg te gaan.

Het shoppingcenter ligt in Fort Lauderdale, ten noorden van Miami, het was ongeveer een uurtje rijden. Toen we aankwamen begon het daar heel hard te regenen, echt heel hard. Gelukkig zijn hier ’showerstorms’ snel over. We hebben een broodje gegeten bij een Frans tentje en zijn toen aan onze grote tocht begonnen in het inmens grote centrum. Om een beetje een idee te krijgen, het is ongeveer zo groot als 5 grote winkelstraten, zoals de Amersfoortste Langestraat. Echt MEGA. Als je alles wilt zien moet je gewoon een hotel in de buurt zoeken om een paar nachten te blijven slapen. Het zijn niet alleen veel winkels. ze zijn ook gigantisch. Ik denk dat er zo’n 8 winkels ter grootte van de bijenkorf waren. Het aantal eettentjes was nog meer dan op een gemiddeld plein in een willekeurige grote stad.

Ik heb mijn shopbehoefte daar weer heerlijk kunnen bevredigen en rond een uurtje of 6 zijn we weer richting Miami gereden. Daar hebben we ons omgekleed en zijn we een eettentje gaan zoeken op Ocean Drive. Het vinden van een eettentje is misschien het makkelijkste wat je kaar kan doen. Elk hotel heeft een restaurant en ze hebben allemaal leuke aanbiedingen, lekkere gerechten en gigantische cocktails. Uiteindelijk kwamen we bij het Fox Cafe terecht. Het was erg lekker, een spaghetti bolognese en een teryaki steak. De porties zijn hier ook mega, dus een dessert ging er niet meer in.

Vervolgens hebben we nog aan de overkant van alle hotels gelopen om zo mooie foto’s te maken van alle art deco en neon verlichting. Daarna was het tijd om terug naar het hotel te gaan, waar we nog lekker een strawberry smoothie hebben gegeten. Helaas was dit de laatste volledige dag hier in het prachtige Miami

Vanochtend hebben we weer heerlijk tot een uurtje of 1 aan het strand gelegen. In de zee zijn we nog kleine krabjes en een kwal tegen gekomen, tot klein ongenoegen van mij. Hierna hebben we nog een half uurtje aan het zwembad bij het hotel gelegen om al het zout van ons af te spoelen.

Hierna hebben we onze tas gepakt en zijn we naar Coconut Grove gereden, een gezellige wijk in Miami. Hier is ook de Coco Walk, een winkelcentrum met veel eettentjes.

Wij hebben zelf in een gezellige straatje gegeten bij Greenstreet met heerlijke salades, pastas en broodjes. Hierna zijn we naar Coral Gables gereden, een hele rijke buurt met hele mooie en grote huizen en een gigantisch hotel. Hier hebben we een uurtje rondgereden om naar al deze pracht en praal te kijken.

Op deze prachtige route ligt ook de Venetian Pool, een prachtig zwembad, hier gaan we morgen een kijkje nemen. Na deze route met onze vieze auto (zie de plaatjes hieronder hoe vies hij is) zijn we terug gereden naar het hotel. Straks gaan we Ocean Drive weer op om een lekker restaurant uit te zoeken.

Gisterochtend zijn we na het ontbijt naar het strand gegaan waar we tot een uurtje of 2 hebben gelegen. Daarna hebben we een leuk restaurantje aan Ocean Drive opgezocht en daar hebben we lekker geluncht, een heerlijke vette cheeseburger en een salade met garnalen. 

Vervolgens hebben we al het zout van ons afgespoeld en zijn we naar Bayside gegaan, vlak bij Biscayne Bay. Daar was een winkelcentrum en een haven, maar veel meer was er niet te doen. Wel hebben we hier een halve kan sangria gedronken bij Mambos een Cubaans tentje met uitzicht over de haven.

Hier vlakbij was een halte van de metromover, een gratis, onbemande kleine metro klein circuit die door downtown Miami rijdt om alle forenzen naar hun kantoren te vervoeren. Hier hebben we een rondje mee gedaan om een mooi beeld van downtown Miami te krijgen. 

Hierna zijn we doorgereden naar Little Havanna, Calle Oche (8th street) schijnt DE drukke plek te zijn met allemaal leuke Cubanen, maar toen wij er waren (zaterdagmiddag rond een uur of 6) was er helemaal niks te bekennen, alles was dicht en er waren haast geen mensen. Beetje een tegenvaller. 

Aangezien het nadat we bij Calle Oche weg waren gereden tijd was voor het avond eten, gingen we op zoek naar Texas de Brazil, hier hadden we reclames van gezien en het scheen erg goed te zijn. Het is een Churrascaria, dit houdt in dat er een salade bar is, waar veel meer staat dan alleen salade, er is soep, rijst, groenen, garnalen, olijven, kaas, brood en nog veel meer. In het restaurant lopen continu mannen rond met aan spiezen verschillende soorten vlees: lam, rund en kip op allerlei manieren bereid. Ze komen aan je tafel en ze snijden een stuk voor je af. Je kan zelf kiezen wat je wilt en hoeveel je wilt. We hadden ook een munt met een rode en een groene kant, rood betekend dat je geen vlees meer hoeft en groen betekend dat je wel vlees wilt, zo kan je lekker rustig aan doen, zodat je lekker veel naar binnen kan werken. Na dit gigantische maal was het tijd om terug te rijden naar het hotel om lekker uit te buiken

Gisterochtend zijn we rond een uurtje of 9 gaan ontbijten bij een café in Duval Street. Voor $9,- kon je onbeperkt eten van een heerlijk ontbijt buffet. Er was van alles: pannenkoeken, wafels, omeletten, roerei, salades, brood, beleg, chocolademousse, bacon. Je kan het zo gek niet bedenken en het was er. 

Na dit zeer vullende ontbijt hebben we onze tassen gepakt en checkten we onszelf uit. Onze vieze vieze auto werd voorgereden en de man die dat deed vroeg zich af of de auto al zo vies was voordat hij geparkeerd was. Voordat we de auto terugbrengen naar Alamo, moeten we hem denk ik wel even wassen.

Rond een uurtje of 11 gingen we naar de Southernmost  point (90 mijl van Cuba vandaan). Er staat daar een grote boei in vrolijke kleuren die aangeeft dat dat het aller, aller, aller zuidelijkste stukje is van Amerika. We dachten dat het wel even leuk was om daarmee op de foto te gaan, maar er stond een rij van daar tot het meest noordelijke punt van Amerika, dus dat hebben we maar niet gedaan. 

We hebben nog even in de buurt rondgelopen, het barst er van de schattige huisjes en b&B en pensionnetjes. We hebben nog even een smoothie gehaald bij een Cubaans eethuisje/supermarkt en zijn toen weer in de auto gestapt om richting Miami te rijden. 

Het aantal kilometers viel wel mee, zo’n 250, maar de rit duurde zo’n 5 uur. De highway 1, die van Key West alle eilanden afgaat en dan binnenkomt op het vasteland van Florida is heel erg lang en je mag op de meeste stukken maar 45 mijl per uur. Onderweg kwamen we zo’n 5 tolhuisjes tegen en overal vroegen ze wat we met onze auto hadden gedaan. Hij is dus wel heel erg vies.

Onderweg hebben we nog even de Spicy Italian bij Subway gegeten en rond een uurje of 4 kwamen we aan in het hart van Miami Beach. We moesten nog even een benzinepomp vinden want de tank was bijna leeg. De eerste twee benzinepompen die onze trouwe TomTom aangaf bestonden helemaal niet, maar gelukkig bestond de derde wel. Hierna zijn we doorgereden naar het Blue Moon hotel. We hebben een leuke kamer, maar hij is wel het kleinst van alle kamers die we gezien hebben. Er is zelfs maar 1 tweepersoonsbed, het is schandalig . 

Nadat we alle spullen gedumpt hadden zijn we een rondje gaan lopen in de buurt. We zitten een straat achter Ocean Drive en ook vlakbij het strand. We hebben even een paar blokjes om gelopen en hadden al besloten waar we ’s avonds gingen eten.

Het was heel erg warm en hebben nog even een drankje gedaan in een bar aan Ocean Drive, terwijl we er zaten kwam ik erachter dat het een gaybar was, Palace heette het. Het maakt allemaal niks uit, de drankjes waren lekker en daarna hebben we onze weg weer vervolgd. Van dit uurtje wandelen waren we helemaal klam en bezweet. In ons hotel hebben we ons weer opgefrist en zijn weer terug gelopen naar Ocean Drive. Uiteindelijk is het toch niet her restaurant geworden die we hadden uitgezocht. Atlantic een Grill & Bar had Steak Night, een steak voor $15,- daar zeggen wij natuurlijk geen nee tegen. Ook was het nog eens happy hour. Ik heb nog nooit zo’n grote en goedkope Caipirinha gedronken.

De steak was erg lekker en het was heel leuk om iedereen langs te zien lopen op Ocean Drive. Alles kan, echt alles kan, netjes, sloeber, sletterig, chique, half naakt, driedelig pak, dun, dik, groot, klein. Het maakt allemaal niet uit.

Na het eten hebben we nog een klein rondje gelopen en we kwamen weer bij Palace terecht. Ze hadden een ‘Dragnight’, allemaal verschillende travestieten die heerlijk typische nummers gingen playbacken, wat ze nog beter deden dan de gemiddelde Britney Spears. Deze verrassing was een leuk einde van de avond.

Vandaag begon de ochtend met een heerlijk ontbijt op het balkon. We hadden vers fruit, een rijk gevulde croissant en yoghurt met müsli. We konden lekker kijken naar de zee en de mensen die al vroeg in de ochtend op touw waren.

Na dit heerlijke ontbijt zijn we naar het zwembad gegaan van het hotel. De handdoeken lagen al klaar voor ons. Tot een uurtje of 12 hebben we ons hier heerlijk vermaakt onder het genot van een caiprinha, wel vroeg, maar who cares. 

Om 12 uur hebben we ons omgekleed en hebben we onze tas ingepakt met snorkelspullen, we gingen namelijk om 1 uur snorkelen met Fury water adventures. Het was vlak bij het hotel, dus we konden lopend naar onze bestemming (hebben we valet parking, gebruiken we het niet). We waren er al rond een uurtje of kwart over 12 en onze reservering was weer goed aangekomen. 

Om kwart voor 1 werden we opgepikt om op een grote catamaran naar het rif te gaan. Aan boord was er een bar waar je op de heenweg water en fris kon bestellen. Op de terugweg werd hier het bier en de wijn aan toegevoegd. Je wilt immers geen dronken snorkelaars in het rif hebben. 

Na een klein uurtje kwamen we bij het rif aan, het was het oosterlijke gedeelte van Dry Rocks, waar we ook in het John Pennekamp State Park hadden gesnorkeld. Dit rif behoort tot een van de grootste koraalriffen in de wereld. 

Doordat we al bij Pennekamp hadden gesnorkeld waren de verwachtingen hoog. We hadden al zoveel mooie vissen en koraal gezien… Gelukkig was deze ervaring nog beter. Er waren veel meer vissen, veel meer verschillende soorten vissen en er zwom zelfs een hele school voorbij. Het rif was hier wel wat troebeler dan in Pennekamp, dat komt denk ik doordat het hier een stuk ondieper was, waardoor je het vuil en zand wat op de bodem ligt laat opstuiven. Na een uurtje a anderhalf uur gingen we weer terug de boot op en het was er erg gezellig. Iedereen zat aan de Bud Light of Landshark bier. Het was een erg leuke ervaring en de kleur blauw van de zee zal ik nooit vergeten.

Hierna hebben we ons even opgefrist in onze zeer riante hotelkamer, nee pardon, suite. Vervolgens zijn we naar Ripley’s Believer it or Not gegaan. Dit is een soort van museum met rariteiten en bijzondere dingen van over de hele wereld, geloof me, er zijn heel wat bizarre dingen te zien. het was wat kleiner dan we gedacht hadden, maar wel leuk om een keer gezien te hebben. 

Na dit kleine avontuur hebben we de rest van Duval Street afgelopen en we kwamen terecht bij Mangoes, een leuk, gezellig restaurant met een ‘Florribean’ keuken. We hebben hier heerlijke ‘Chicken Marsala’ gegeten en een heerlijke ‘Mangorita’ gedronken. Ook heb ik hier de lokale specialiteit geproefd: Key Lime Pie, het was lekker, je moet er van houden. Het is fris, door de limoen, maar ook weer romig door de room… lekker duidelijk weer. 

Om de dag af te sluiten hebben we aan de ‘waterfront’ een lekker drankje gedaan, de Strawberry Daqueri en de Fuzzy Cuzzy, allebei heel zoet en fruitig met veel drank (rum, ze zijn hier gek van rum). Het was een gezellige bar en erg lekker.

Morgen gaan we naar de ‘Most Southern Point’, 90 miles van Cuba vandaan. Maar nu eerst lekker slapen in een mega kingsize bed.

Vandaag was DE dag, bij het Dolphin Research Center op Grassy Key gingen we de ‘Dolphin Dip’ meemaken. We hadden al twee maanden van tevoren gereserveerd, en dat bleek wel handig te zijn, want het was heel druk. 

Het is niet zo’n heel groot centrum. Ze hebben in zee een stuk of 15 kleine lagunes waar ongeveer 20 dolfijnen in rondzwemmen. In dit centrum is trouwens de tv serie Flipper opgenomen in de jaren 60. Ze hebben ook enkele gedoneerde papegaaien in het centrum en twee zeeleeuwen. 

We waren met 5 mensen die de Dolphin Dip gingen doen, het was heel kort, en vrij duur, maar heel erg gaaf. We mochten Kibby (’onze’ dolfijn) op z’n rug aaien, we leerde commando’s die we hem konden laten doen en hij imiteerde ons. Ook was het erg leuk om de interactie tussen de trainster en Kibby te zien. Hij gooide er ook nog een paar sprongen en draaien in en kirde er vrolijk op los. De 20 minuten waren zo voorbij, maar het was hartstikke leuk om te doen. Een fotograaf maakt trouwens continu foto’s van je ervaring met de dolfijn, die kan je daarna terug kijken en natuurlijk kopen. 

Na deze geweldige ervaring hebben we nog een paar uur in het park rondgelopen. We hebben gezien hoe andere mensen een ‘ Dolphin Encounter’, ‘Paint with the Dolphin’, ‘Trainer for a Day’ en ‘Play with the Dolphin’ ervaarden. Ook hebben we gezien hoe ze een wekelijkse medische check-up immiteren, zodat wanneer (2x per jaar) deze check-up nodig is, de dolfijnen gewend zijn aan de procedure. We hebben ook gezien hoe ze dolfijnen extra vocht toedienen, gewoon met een slang en een trechter, en hoeveel vis alle beesten naar binnen werken.

Het is een klein centrum, maar er is veel meer activiteit met dolfijnen zichtbaar dan bijvoorbeeld in het dolfinarium, daar kom je meer voor de shows. Dit was heel educatief, interessant en interactief.

Na deze ‘once in a lifetime experience’ zijn we doorgereden naar het Bahia Honda State Park, een klein park bij een van de Keys, met eigenlijk alleen maar heel mooi strand en heel mooi water. Hier hebben we even genoten van het mooie weer en het warme water (wat nog warmer is dan de belachelijke temperatuur boven water). We hebben ook nog even onze duikbrillen opgezet, maar hoe helder het ook was, veel interessants was er niet te zien. 

Rond een uurtje of 4 zijn we doorgereden naar Key West, waar ons belachelijk luxe ‘Resort’ op ons stond te wachten. Het begon al goed… Wij zitten in onze natte zwemkleding in onze vieze vieze vieze goedkope kleine Kia Rio, voor ons staat een cabrio Corvette met twee chique mensen erin. Er kwam een icht gevoel van misplaatstheid naar boven zetten. Inchecken ging prima, we hebben zelfs een gratis upgrade gekregen naar een Junior Suite (whatever that may be). Er werd ook nog gevraagd of iemand onze koffers naar boven moest sjouwen, maar dat deden we maar liever zelf, we hebben zoveel troep mee. Vervolgens leverde we onze autosleutels in, zodat de valet jongens onze vieze vieze vieze goedkope pleb auto konden gaan parkeren. Toen we onze hotelkamer inkwamen wisten we niet wat we zagen… We hebben een woonkamer, we hebben een jacuzzi IN onze slaapkamer, we hebben twee prachtige wastafels, we hebben ook nog een douche, we hebben drie kledingkasten, twee televisies,  twee telefoons, we hebben een bed waar je U tegen zegt en we hebben ook nog eens uitzicht op zee. Daar wordt je toch vrolijk van. 

Na uitgebreid te hebben genoten van deze riante hotelkamer zijn we Duval Street opgegaan, DE straat van Key West. Er zitten een paar geweldige restaurants, maar voor de rest is het vooral veel dure toeristenwinkels. We hebben bij het Hardrock Cafe een lekkere steak gegeten en hebben nog even gewandeld door de straatjes. 

Voor morgen ochtend hebben we ontbijt besteld voor in onze Junior Suite en daarna gaan we weer snorkelen, maar dan in de buurt van Key West.

Gisteren zijn we wezen snorkelen in het John Pennekamp State Park. 95% van dit park ligt onder water.  We waren lekker vroeg, dus eerst hebben we onze snorkel spullen uitgeprobeerd aan het strand in het park. Het ging helemaal geweldig. Er kwam geen water in m’n duikbril, m’n flippers vlogen niet af, m’n snorkel zat lekker en het water ging er makkelijk weer uit. Helemaal super dus.

Na het uitproberen lieten we ons op het strand opdrogen en om drie uur gingen we met de Sundance naar het koraalrif. De tocht duurde ongeveer een half uur a drie kwartier.

Voor deze snorkeltocht betaal je zo’n $30,-. Het was het helemaal waard. We gingen snorkelen bij Dry Rocks. Hier hebben ze ergens in de jaren 60 een beeld van Jezus onder water neergezet. Er zijn nog meer van deze beelden op meerdere plekken op aarde.

Er waren heel veel vissen te zien, en ook het koraal was erg mooi. Het was erg helder en de zon scheen, dus je kon alles goed zien.

We waren ongeveer een uur a anderhalf uur in het water en toen gingen we weer huiswaards. Aan het einde kwamen er ineens allemaal minuscule kwalletjes tevoorschijn. Ze waren niet groter dan je hand en je zag ze heel slecht. Gelukkig heb ik ze niet geraakt. 
Nadat we weer terug aan land waren hebben we bij Coconuts gegeten een restaurant vlak bij ons hotel . Het was erg lekker. We hebben trouwens nog geen enkele keer slecht gegeten hier, en alle bedden zijn ook lekker. Aan primaire behoeften hier absoluut geen gebrek.
We gingen vroeg naar bed, want we moesten vroeg op de volgende morgen want om 9 uur ’s ochtends werden we 100 km verderop verwacht.

Vanmorgen zijn we vroeg op gegaan want we wilden schelpen verzamelen op Sanibel Island, hier worden de mooiste schelpen gevonden. Helaas niet door ons. We hebben we wat leuke schelpen gevonden, maar niet de echt hele mooie. Het was wel leuk om langs de branding, met alleen maar oog voor schelpen rond te wandelen.

Hierna zijn we richting de hoofdingang van de Everglades gereden. Onderweg kwamen we nog een outlet mall tegen waar we eventjes hebben rondgewandeld. De weg naar de Everglades was behoorlijk lang, zo’n 3 uur rijden. Onderweg hebben we nog bij een benzinepomp/winkel/hamburgertent een cheeseburger gegeten en hebben toen weer de reis vervolgd.

Bij het visitor center van de Everglades hebben we een spuitbus gekocht tegen muggen, want ons flesje zijn we kwijt geraakt. Ook hebben we daar wat foldertjes gehaald over de omgeving. 

Er liep ook een kort pad langs een klein meertje, daar hebben we nog een schildpad gezien. 

Vervolgens zijn we naar Royal Palm gereden om een korte trail te lopen, het was heel bijzonder, we hebben heel veel dieren gezien: libellen, vogels, vissen, hagedissen, sprinkhanen, weer alligators, een stuk of 5 en zelfs een slang! Deze route was vele malen leuker dan een gemiddelde dierentuin.

De omgeving was ook heel erg mooi. Het was wel super heet en we werden wel een beetje lek gestoken door muggen, ik denk dat ik zo’n 100 muggenbulten op mijn lichaam heb. Het was het wel allemaal waard.

Hieronder een reportage van dieren in de Everglades

Na deze bijzondere ervaring met al deze dieren en de natuur zijn we doorgereden naar Key Largo, het eerste eiland van de Keys. Hier hebben we avond gegeten bij een restaurant aan zee, we hadden een mooie zonsondergang, en het eten was ook nog eens erg lekker. Het was een hele drukke  en gave dag, met veel indrukken en veel mijlen op de teller.